.jpg)
Taniec w teatrze
Taniec stanowi wyjątkową formę ekspresji, w której ruch staje się równorzędnym środkiem opowiadania historii obok słowa, światła i muzyki. To właśnie dzięki choreografii emocje bohaterów spektaklów mogą zostać ukazane w sposób bardziej uniwersalny i bezpośredni, często wykraczający poza granice języka. Współczesny teatr często sięga po elementy tańca, łącząc różne style i techniki, aby tworzyć wielowymiarowe spektakle oddziałujące zarówno na intelekt, jak i na zmysły widza. Taniec w przestrzeni teatralnej nie tylko wzbogaca narrację, ale także pozwala widzowi doświadczyć sztuki w sposób bardziej intuicyjny i cielesny, czyniąc ją bliższą i bardziej poruszającą.
Polskie Orędzie z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca
Międzynarodowy Dzień Tańca to święto ustanowione w 1982 roku przez Komitet Tańca Międzynarodowego Instytutu Teatralnego będącego pod auspicjami UNESCO. Dzień obchodów 29 kwietnia wybrano na pamiątkę urodzin francuskiego tancerza i choreografa Jeana-Georges'a Noverre'a. Z okazji tego święta polska Fundacja na rzecz Sztuki Tańca przygotowała orędzie, które publikujemy poniżej:
Święto tańca, to szczególna okazja spojrzenia na Was, wspaniałych ludzi, którzy dzięki ogromnej pasji, pracy, samozaparcia, zmagania z samym sobą, swoją fizycznością i duszą, wchodzicie na scenę i opowiadacie wspaniałe historie.
Jesteście nad wyraz wrażliwi. Czujecie inaczej, myślicie inaczej. Używacie, innego języka wyrażając siebie i komunikując się ze światem bez słów, a przy tym bardzo, bardzo ciężko pracujecie.
Mamy swój Międzynarodowy Dzień Tańca i w tym dniu chcę się Wam głęboko pokłonić. Tobie Artystko baletu, Artysto baletu, Tancerzu, Tancerko - kłaniam się. Dzisiaj przez chwilę, nawet jeśli się śpieszysz na lekcję, na próbę, na scenę - zatrzymaj się na moment i pomyśl, że idziesz zmieniać świat, inspirować ludzi, łączyć, poruszać serca i dusze, sprawiać, że świat dzięki uniwersalnemu językowi tańca, którym się posługujesz, staje się piękniejszy, a widzowie którzy wychodzą z teatru – lepsi. Bo taka jest moc sztuki tańca, Twoja moc.
Życzę Ci Artystko baletu, Artysto baletu, Tancerzu, Tancerko jak najmniej zwątpień w sens swojej pracy, w sens bycia artystą, nawet wtedy, gdy masz gorszy dzień, obolałe ciało i widzisz poranione palce stóp. Życzę Ci, aby zdrowie dopisywało, a kontuzje omijały. A Ciebie - kiedy zamierasz w finałowym akordzie, kiedy jeszcze drżysz wewnętrznie, a już w aplauzie widowni pytasz bezgłośnie: „Podobało się?” - nigdy nie opuściła radość z bycia na scenie. Dziękuję! Pozdrawiam! Życzę sukcesów!
Henryk Konwiński - Fundacja na rzecz Sztuki Tańca
Spektakle z tańcem w roli głównej
Szukacie tanecznych emocji na żywo? W naszym repertuarze nie brakuje spektakli, w których taniec odgrywa główną rolę.
Takim przykładem jest spektakl „Kto ma klucz”, w którym występuje Stefano Terrazzino i Emilia Komarnicka. To opowieść o parze, która po latach staje na rozdrożu. Towarzyszy im trzeci bohater – Zmiana, obecna w każdej relacji. Narracja prowadzona jest ruchem i muzyką, od polskich i włoskich przebojów po pieśni z całego świata. To wydarzenie łączy elementy teatru, tańca i koncertu. Bez nadmiaru słów, z naciskiem na emocje, gest i muzyczne napięcia. W spektaklu nie padają proste odpowiedzi, ale pojawiają się ważne pytania o bliskość, obecność i rolę drugiego człowieka.
Terrazzino współtworzy też widowisko muzyczno-taneczne „Mały Fiat Wielka Miłość”, którego jest pomysłodawcą i zarazem wciela się w jedną z głównych ról. Jego obecność nadaje spektaklowi południowego temperamentu, łącząc taniec, śpiew i aktorstwo w opowieści o miłości, rodzinnych relacjach i włoskich korzeniach.
Kolejna nasza taneczna propozycja to… „Goło i wesoło”. Jeśli zastanawiacie się czemu ten spektakl jest w naszym zestawieniu to, dlatego że taniec w tym tytule ogrywa ważną rolę. Poznajemy kilku bezrobotnych z Tomaszowa Mazowieckiego, którzy wpadają na pomysł, by założyć grupę striptizerów. Pod nazwą „Napalone Nosorożce” planują zrealizować marzenie o wielkiej karierze, która przerwałaby pasmo życiowych porażek. Będziemy więc towarzyszyć im w tym zuchwałym przedsięwzięciu, obserwując, jak pobierają pierwsze, nieudolne lekcje tańca, starają się o występ w klubie Eden (jedynym w mieście) czy wreszcie – po wielu godzinach ćwiczeń – dają swój premierowy, niezapomniany występ. Na scenie można zobaczyć m.in. Katarzynę Ptasińską, Marka Kaliszuka, Sebastiana Cybulskiego, Michała Lesienia-Głowackiego i Piotra Zelta.