Piotr Dąbrowski urodził się w Wałbrzychu, ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. Już od 1979 roku związany był z Teatrem Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu – najpierw jako akustyk, a po ukończeniu studiów – jako aktor. Zadebiutował w spektaklu „Mistrz i Małgorzata” w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego, grając rolę Centuriona Śmierć.

Teatr jako przestrzeń twórczej ekspresji

W latach 1985–2002 aktorsko i reżysersko działał w Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem. Tu realizował spektakle w reżyserii Andrzeja Dziuka i Julii Wernio oraz otrzymał wyróżnienie za rolę Makbeta w konkursie inscenizacji dzieł Szekspira, a także nagrody reżyserskie na Ogólnopolskim Festiwalu Komedii „Talia" w 2002 i 2006 roku. W 2002 roku objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Dramatycznego im. A. Węgierki w Białymstoku (od 2007 – pod nazwą Teatru Dramatycznego im. J. Piłsudskiego), którym kierował do 2012 roku. W 2013 roku założył w Białymstoku własną inicjatywę teatralną – BT Komedialnia – jako przestrzeń autorskiej, koncertowej oraz komediowej twórczości.

Filmowe i serialowe role Piotra Dąbrowskiego

Na dużym i małym ekranie pojawia się od lat 80. – w serialu dla młodzieży „Kłusownik”, a także w serialu „Wiedźmin”, gdzie zagrał postać Zdzieblarza, w filmie „Duże zwierzę” wcielił się w rolę strażaka. Widzowie mogli go zobaczyć także w produkcjach telewizyjnych jak „Czas honoru” – jako dozorcę Sitko oraz serialu „Dom nad rozlewiskiem”, gdzie występował jako Lisowski.

Piotr Dąbrowski w spektaklu „Kolacja na cztery ręce”

Jeśli chcecie zobaczyć Piotra Dąbrowskiego w mistrzowskiej formie, wybierzcie się na spektakl „Kolacja na cztery ręce”. To inteligentna, pełna finezji komedia, w której aktor wciela się w jedną z kluczowych ról – gospodarza berlińskiej gospody, w której dochodzi do fikcyjnego, ale niezwykle barwnego spotkania Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Händla. Piotr Dąbrowski prowadzi tę wyjątkową teatralną ucztę z wyczuciem tempa, humorem i scenicznego napięcia, będąc jednocześnie aktorem i reżyserem spektaklu.