Jędrzej Hycnar

Urodził się w 6 kwietnia 1997 roku w Tarnowie. Ukończył Wydział Aktorski Akademii Teatralnej w Warszawie. Swoje pierwsze aktorskie kroki stawiał na deskach Teatru im. Ludwika Solskiego w rodzinnym Tarnowie. Obecnie jest związany jest z Teatrem „OdMowy”, działającym przy Stowarzyszeniu Inicjatyw Społeczno-Gospodarczych „Europa−Polska”.

Można powiedzieć, że Hycnar aktorstwo wyniósł z domu, ponieważ jego starszy brat – Marcin Hycnar - również jest aktorem. Jędrzej Hycnar debiutował rolą dubbingową w filmie „Munio: Strażnik Księżyca”, w którym użyczył głosu tytułowemu bohaterowi. Na dużym ekranie pojawił się po raz pierwszy w 2019 roku, wcielając się w Kostka w filmie „Piłsudski”. Od 2020 do 2021 roku widzowie i widzki TVN mogli oglądać młodego aktora w serialu „Zakochani po uszy”, w którym grał Michała Partykę. Zagrał też w „Śladzie”, „Osieckiej” i „Watasze”. Młodszy z braci Hycnarów ma na swoim koncie również nagrania audiobooków i słuchowisk radiowych – warto wspomnieć choćby „Upadek gigantów” Kena Folletta czy „Zbrodnię i karę” Fiodora Dostojewskiego.

Spektakle teatralne z udziałem Jędrzeja Hycnara

Spektakle z udziałem młodego aktora można znaleźć również w naszym repertuarze. Sztuką, w której zobaczymy Hycnara, jest „Testosteron” – na podstawie kultowej komedii Andrzeja Saramonowicza. Na scenie oprócz Jędrzeja Hycnara pojawią się między innymi: Leszek Lichota, Damian Kulec czy Michał Meyer.

Jednym z najciekawszych aktorów młodego pokolenia w przedstawieniu „Pic na wodę, czyli ten się śmieje, kto się śmieje ostatni” jest Jędrzej Hycnar, który z lekkością i błyskotliwością wciela się w swoją postać, tworząc z nią komediowy duet z publicznością. Jego talent komiczny doskonale współgra z obecnością takich aktorów jak Szymon Bobrowski, o imponującej vis comica, Marieta Żukowska, pełna wdzięku i scenicznym wyczuciem, oraz Marta Ścisłowicz, której rola zachwyca trafnością i humorem.

„Dom wariatów” z Jędrzejem Hycnarem to farsa z charakterem – pełna tempa, zaskoczeń i aktorskiej precyzji, która nie pozwala oderwać wzroku. W jego interpretacji nawet najdrobniejsze gesty mają znaczenie, a chaos na scenie nabiera inteligentnej formy.